လယ္ေခါင္းၿမိဳ႕
ေဟာဒီမွာ မနက္မနက္ဆို
ႏွင္းမိုးေတြခုန္ခုန္ခ်တယ္။
အေရွ႕တလႊားက မိႈင္းညိဳ႕ညိဳ႕
ခပ္ရုိ႕ရုိ႕ ငံု႔ၾကည္႔ေနတဲ႔
တို႔သားခ်င္းတို႔ေျမ
မဲနယ္ေတာင္ေဝဟင္
ညီးရင္းအကိုလိို လက္ခ်င္းတြဲလွ်က္
သူ႔အေဖာ္ မိုင္းျပင္း၊လဲသက္
ရွမ္တို႔ေျမ နမ္႔ခုတ္
နဲ႔ ေနာ္ယာဆိုင္း
အစဥ္ႏိုးၾကား တို႔အေဆြေဂၚရခါးတို႔ရဲ႕
ပုလဲတင္႔ နာမေဒသရယ္
ဒံုဖာလိုင္၊ဒံုမူးယားရယ္လို႔
ခ်က္ျမွဳပ္တဲ႔ ပအို႔ဝ္တို႔ေျမ
ေသြးသားအလား ေထြးေပြ႕ထားတဲ႔
လယ္ယာေတာေျမေတြေလ။
အိမ္အလည္ ဧည္႔သည္ေရာက္တိုင္း
“က်င္ေခါက္” *“က်င္ေခါက္”
“ယိုတမိုင႔္”** မသိလို႔ေမးမယ္ဆိုၿပီး
ယဥ္ေက်းရုိးသားတဲ႔
အၿပံဳးေတြလွယ္
အဲဒီ “ေအာ႔ ေအာ႔” ***ဆိုတဲ႔
အမိုးရဲ႕ စကားကဗ်ာအလွေတြက
ေအးစက္ေလကို ေႏြးတစ္ဝက္ၿဖစ္ေစေလရဲ႕။
ဘာသာ၊သာသနာ ပနံတင္႔ေသး
ေရထြက္ ဟိုအေရွ႕ကေက်ာင္းကိုရင္ေလး
ဘုရားမီးလံႈ သဒၶါငံု
ပူေဇာ္တဲ႔
ေရွးလူေကာ္ေရာ္ ဘုရားေမြေတာ္
တစ္မူးရတာ တစ္ပဲလွဴလို႔
ေတာင္ေပၚသူသား ေစတနာမ်ားတယ္ကြဲ႕
လြမ္းစရာ ရွမ္းေတာင္ညိဳတန္းက
မိုးတိုးမတ္တပ္ ဟိုတစ္စပ္
ဒီတစ္စပ္။
အၿပံဳးေတြျမင္ အမုန္းဖယ္စင္
ေအးေဆးတိတ္ဆိတ္ အသက္ရွင္သန္
ေၾသာ္ သူဟာ အလဲအေလ်ာင္းခံ
အဦးအေခါင္းတဲ႔
သားေဆြရင္းခ်ာတို႔ရဲ႕
ဆန္အိုးေပမို႔
ေဟာက လယ္ေခါင္းၿမိဳ႕။ ။
ေမာင္ေနျပာ
ရန္ကင္းစခန္း၊ဟိုပံုးၿမိဳ႕။
(၂၅၊၂၊၂၀၀၃)
*က်င္ေခါက္= ထမင္းစားမယ္ေလ ဟို=လယ္ ပံုး=ေခါင္း ဟိုပံုးၿမိဳ႕=လယ္ေခါင္းၿမိဳ႕ (ရွမ္းဘာသာစကား)
**ယိုတမိုင္=ဒါဘာလဲ ***ေအာ႔ေအာ႔=ဟုတ္ကဲ့ (ပအို႔ဝ္ဘာသာစကား)
