ည

ညက ညကုိ ေစာင့္ၾကည့္တဲ႕ ညမွာ
ညက ညကုိ လာႏြယ္တယ္
ၾကည့္စမ္းပါဦး ......
လမင္းႀကီး ဝင္းပေနလုိက္တာ
လေရာင္ေတြ ရႊမ္းစုိေနလုိက္တာ
သြားစမ္းပါ .....
ညဟာ ညအတုိင္း ရွိဖုိ႕ .....
ညက ေသခ်ာရဲ႕လား .....
... ခုလား ခဏၾကာမွ လား....
မဲနယ္အုိးထဲ က်သြားတဲ႕ အျဖဴစက္ တစ္စက္လုိ 
အဘယ္ကဲ႕သုိ႔ေသာ တရားက အဲ႕ဒီရင္ဘက္ထဲ ေရာက္ႏုိင္ဦး မလဲ
ခင္ဗ်ား အတြက္ လြယ္ကူရာလြယ္ကူေၾကာင္းအတြင္း အဇၨ်တၲ ကုိယ္စီမွာ
စနက္တံ ကုိယ္စီ တပ္ေပးၿပီးသား
မတုိ႔မွီကတည္းက ေလွာင္ၿမိဳက္ၿပီးသား
မဖ်က္ခင္ကတည္းက ပ်က္သုန္း ၿပီးသား
ပုိးဖလံ မ်ဳိးမုိ႕ မီးကုိတုိးတာ မဆန္းေပမယ့္
သုႆန္ တစ္စျပင္ျဖစ္မွ အရွင္သခင္ လုပ္ခြင့္ရမွာ ဆန္းတယ္
ဘယ္ စကားလုံး အရုိင္းေတြနဲ႔ ပစ္ေပါက္ၿပီး
ဘယ္သုိ႕ေသာ တရားေတြနဲ႕ မ်က္ကြယ္ျပဳရမလဲ
ခုေတာ့
ညက ညကုိ အထိတ္တလန္႕ ေစာင့္ၾကည့္လုိ႕
ညက ညအတုိင္း မေနဝံ့ပဲ
လူကုိ လာႏြယ္ ေနတယ္။

မွဴ းဆက္ပုိင္

ပြင်ဦးလွင်အလွမ်း

တောင်တက်လမ်းမြွေလိမ်မြွေကောက်

ချောက်ကမ်းပါးနဲ့မြူခိုးဝေရှုခင်း

ထင်းရူး၊ချယ်ရီ နဲ့ စိမ်ပန်းပြာ

ဆွယ်တာထူထူဝတ်ထားရတဲ့ အအေးဓာတ်

အဲဒါတွေပေါင်းစပ်လိုက်ရင်

မထင်မှတ်ဘဲ ဝိုင်တစ်အိုးဖြစ်သွားတယ်။

တောင်ပေါ်မြို့လေးကိုယ်တိုင်

အဲဒီဝိုင် တမြမြ

ရီဝေေ၀ စကားတဖွဖွနဲ့

ဧည့်စိမ်းကို ပေးသောက်လို့….

နှစ်မြို့ပြီဆိုမှ

နှစ်မချို့တဲ့ အကြောင်းပြချက်နဲ့

ဝိုင်းအိုးကို ဝှက်ထားလိုက်တော့တာ။ ။

 ရိုးကိုလေး

ခို

တမာတွေဖူးပြီနော်

ညည သီချင်းဆိုညဉ်းတာ အစ်ကိုလားတဲ့။

သူငယ်ချင်တွေက တအားစတယ်

ငွေတောင်နားက ခိုတွေလိုပဲတဲ့

     သိပ်ညဉ်းတာပဲနော့

     စားမေးပွဲနီးမှ စာကူးပြင်(ချင်)။

မင်းစစ်အိမ် 

(ခိုတွေက ညဉ်းတတ်တယ်လို့ ဆိုတာပဲ)

---------------------------

“အထီးကျန်တာလေးကို ခဏပေါင်ထားပါရစေ

   ကျွန်တော်ချစ်သူလာရွေးမှာပါဗျာ”

      စိတ္တညတွေ ထည်လဲတွဲနေရပေမယ့်……..

      ချစ်သူမနက်ခင်း လက်လေးကနွေးမှာပါ…။

           “ချစ်တယ်”လို့ မပြောခဲ့ပေမယ့်………….

           “စောင့်ပါ”လို့ မပြောခဲ့ပေမယ့်………….

မျှော်လင့်ချက်မဲ့တဲ့ကောင်းကင်ပေါ်က

ကြယ်ကြွေလေးတစ်ဖဲ့ ကျလာရင်ကိုပဲ

အဲဒါ…..........ကျွန်တော်ချစ်သူပေါ့………………။

            ရောမမြို့ကြီး မီးဟုန်းဟုန်းတောက်ခဲ့တုန်းက…….။

            နီရိုးဘုရင် တယောထိုးမပျက်ခဲ့ဘူးတဲ့။

            ကျွန်တော်ရင်တစ်ခွင်လုံး…..

            မီးဟုန်းဟုန်းတောက်မဆုံးလည်း

           ဂစ်တာတီးတာ…..ကျွန်တော်မပျက်ခဲ့ဘူး။

ချစ်သူလာရင်တော့……

သူကြောင့် ရေးထားတဲ့…

အသည်းကွဲသီချင်းတွေ သက်သေရှိမယ်လေ။

ချစ်သူပြောခဲ့တယ်………….

 “အသည်းကွဲသူများ ပြည့်နှက်နေသော ကမ္ဘာ” တဲ့

 “ဖူးစာဆိုတာ………….. ဦးရာလူ” တဲ့

             ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်……

            ပြေးရင်း ၊ လွှားရင်း ပါပဲလေ….

            ပထမ,မရလည်း……

           (ကြိုဆိုမယ့်သူမရှိလည်း)

            ပန်းဝင်ချင်ပါသေးတယ် ချစ်သူရယ်……..။

                                                                             ကျော်ဇောလွင်

 ၁၃-၈-၂၀၀၂

(ကဗျာခေါင်းစဉ်ကို ချစ်သူကပေးပါလိမ့်မယ်…………..)

ရွေးချယ်ခွင့်

အရိပ်ဆိုတာ

ခိုဝင်လာသူ

လူထိုထိုတို့

ရင်ကိုအေးမြ

နွမ်းလျှပြေ။

အရိပ်ဆိုတာ

ခိုဝင်လာသူ

လူထိုထိုတို့

ရင်ကိုစိုးမိုး

ကြောက်စိတ်တိုးစေ

ခြိမ်းခြောက်နေ။

အရိပ်ဆိုတာ

ချိန်ခါထုထည်

ပိုင်ရှင်ရယ်ရှိ

သင်သိပါစေ

ခိုတတ်စေ။

မောင်နေမင်း(ရွှေတောင်)

ကစားဖော်တွေ လိုချင်တယ်

အဖော်တွေကို ပြန်ခေါ်လို့ မရတော့ဘူးလား

မျက်လုံးထဲက အကြိမ်ကြိမ် သင်ယူနေရ မျက်နှာတွေများ

လာခေါ်နေကျ လက်တွေလည်း ရေစီးထဲပါသွားတယ်

အရှေ့ပိုင်းက ဖိုးတွတ်တို့တစ်တွေကော

ဒီနှုန်းမြေတွေ ပေါ်ထွက်လာတာမြင်တိုင်း ကြောက်လန့်စိတ်တွေ ဝင်လာတယ်။

ငါရဲ့အတွေးမှာ အလွန်ခိုင်မာတဲ့ ရွာလယ်က မကျည်းပင်ကြီးကော

ငါက တူတူပုန်းတိုင်းကစားရင်း နက်ဝှက်ထားခံခဲ့ရတာလား

ဒီအချိန်ထိ သူတို့တစ်တွေ လေငြိမ်လို့လည်း ပုန်းနေတဲ့နေရာက ထွက်မလာ

မြေကြီးတွေ ပျော့အိအိနဲ့အိမ်မက်မက်တာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး

ပျင်းလာတယ် ပြန်အိမ်လိုက်ဦးမယ်

ကျွန်တော်စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းနေမိသလိုလို ဝေခွဲရခက်နေတယ်

အိမ်ဆိုတာ လဟာပြင်ထဲက သစ်ဆွေးအစအနတွေ မဟုတ်သေးဘူး

ကျွန်တော့် ညီ နဲ့ ညီမလေးတွေကော ဘယ်နားသွားကစားနေလဲ

အဖေနဲ့အမေရော လယ်ထဲ အတူတူ ဆင်းသွားတာလား

စကားပြောသံတွေ နားထဲကြားနေရတယ်

ကျွန်တော်တွေးမရတဲ့ လေဟာ

ကျွန်တော်အရေပြားကိုပါ ဖြဲဆောင့်လို့

ဘာကြောင့် သူတို့ ကျွန်တော်ကို မငိုဖို့ပြောနေတာလဲ

လူခပ်စိမ်းစိမ်းတွေကလည်း ဘာလို့ကစားစရာတွေ၊မုန့်တွေ လာပေးနေရတာလဲ

မပျော်နိုင်ဘူး ရင်တွေပူလာတယ်။

ဟိုလျှောက်ကြည့် ဒီလျှောက်ကြည့်နဲ့

သွားနေကျနေရာတွေ ရွှံ့ဖြစ်

ရောက်နေကျ နေရာဆို မျက်လုံးထဲ ဝဲလာခဲ့မျက်ရည်တွေ

သူတို့နဲ့ ရန်ဖြစ်လို့လည်း မရတော့ဘူးလား

မြင်ကွင်းထဲမှာ ကြည့်ခဲ့ဖူးတဲ့ စိတ္တဇလူသတ်သမားကား

စိတ်ကူးးတွေကိုလည်း ထုတ်ကြွားမရ

မြေပျော့ပျော့လေးထဲ ကျွန်တော်ခြေရာသေးသေးလေး စူးနစ်ဝင်

ကျွန်တော်မှာ အရုပ်တွေအများကြီးပဲ

ဒါပေမဲ့

မေမေရေ တကယ်ကို ပျင်းနေပါပြီ။   ။

မျိုးညိမ်းဇော် 

ဘိုကလေးမြို့နယ် မုန်းတိုင်းကြီးကျေးရွာမှ မောင်ကျော်ကျော်လင်းသို့ အမှတ်(၅)၊စက်တင်ဘာလ၊၂၀၀၈၊စပယ်ဖြူမဂ္ဂဇင်း

လူစက်ဝိုင်း

အဖြူရောင်ဆိုတာ

သဘာဝပေမဲ့

လူတွေရဲ့ သတ်မှတ်ခြင်း

အပြစ်ကင်း အညစ်ကင်း

စင်ကြယ်ခြင်းတဲ့။ 

အဖြူမှာ

အပြာဆိုးရင် “ပြာ”

အဝါဆိုးရင် “ဝါ”

“ဆိုး”ရာလိုက်ဖြစ်တတ်။

စက်ဝိုင်း၊

လူစက်ဝိုင်း

အဖြူမပါ

နီမော်ဝါစိမ်းပြာမဲခရမ်း

ခပ်ဆန်းဆန်းတို့ ဆက်စပ်

အဆက်မပြတ် “လှည့်”

အဆက်မပြတ် “လည်”

မွှတ်နေအောင် “လည်” နေသမျှ

အဖြူရသဗျနော်။

ဆုပ်ထားတဲ့ အတ္တ

ဖြေချပြီးလက်တွဲ

ရဲရဲရေး၊ ရဲရဲတွေး

အပေးအယူ၊ အလျှော့အတင်း

ဖြစ်သင့်ခြင်း၊ ဖြစ်နိုင်ခြင်း

ရင်တွင်းမှာထည့်

ချစ်ခြင်းနဲ့ဆို

အမုန်းကို အဆုံးသတ်

အားလုံးနဲ့အတူတူ

ဒို့ တကယ်ဖြူကြမယ်လေ။

မောင်နေမင်း(ရွှေတောင်)

တော်ပါတော့တွေက တန်ပါတော့လို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ တန်ပါတော့တွေက တော်ပါတော့လို့ ပြန်ပြောကြတယ်

ကျုပ် ကဗျာမရေးဖြစ်တာကြာပြီ၊ ကျုပ် ကဗျာရေးလို့မရဘူး၊

ကျုပ် ဒီနေ့ ကဗျာရေးဖြစ်အောင် ရေးရမယ်၊ ဟုတ်တယ်၊

ကဗျာတစ်ပုဒ်တော့ ရေးဖြစ်အောင်ရေးရမယ်၊

ကဗျာရေးဖို့ အစရှာမရရင် တွေ့တဲ့နေရာက စရေးပစ်လိုက်မယ်၊

ဟော...စတွေ့ပါပြီ၊ ဆရာမောင်ပြည့်မင်း၊

နောင် မြန်မာကဗျာလေ့လာတဲ့သူတွေဟာ ခေတ်ပေါ်ကဗျာကိုချန်ထားလို့ မရဘူး၊

ဒီတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကျေနပ်တယ်ဆိုတဲ့ မော်ဒန်ကဗျာဂုရုကြီး ဆရာမောင်ပြည့်မင်းရဲ့စကား၊

' ကဗျာဆရာတစ်ယောက်ဟာ ကဗျာကောင်းတစ်ပုဒ်ကို ရေးနိုင်ဖို့ဆိုရင် သူ့သွေးထဲမှာ ကဗျာရေးချင်စိတ် ပွက်ပွက်ဆူနေရပါ့မယ်၊ ကဗျာအသစ်တစ်ပုဒ် ဖြစ်စေချင်တဲ့ဆန္ဒက ဒီးဒီးထနေရပါ့မယ်၊ ဒီလိုမှမဟုတ်ရင်တော့ မရေးတာသာ အကောင်းဆုံးပါပဲ ' တဲ့၊

ဟော...တွေ့ပြန်ပြီ၊ အန်စာတုံးလို အနုပညာမျက်နှာ ခြောက်ဘက်လောက်ရှိသူ၊

ဘုရားသခင်ရဲ့လက်က လွတ်ကျခဲ့သူ ဆရာသစ္စာနီရဲ့ ထင်ရှားတဲ့စကား၊

' ကဗျာဆိုတာ ဒါးတန်းဘိလပ်ရည်လို တန်းစီထုတ်လို့ရတာမျိုးမဟုတ်ဘူး'တဲ့၊ တစ်စရတာနဲ့ နောက်ထပ်တစ်စပြီးတစ်စပဲ၊ ထပ်တွေ့ပြန်ပြီ၊ ဒုတိယထင်းရှူးပင်ရိပ်(LP)နဲ့မော်ဒန်ကဗျာလောကကို အုတ်အုတ်ကျက်ကျက် အုန်းအုန်းကြွပ်ကြွပ် ဖြစ်စေခဲ့တဲ့ ဆရာဇေယျာလင်းရဲ့စကား၊

' ဘဝမှာ တန်ဖိုးရှိတာမှန်သမျှ အလွယ်တကူ မရနိုင်ဘူးဆိုတာကိုလက်ခံရင် ကဗျာကိုလည်း အလွယ်တကူ မရနိုင်ပါဘူး' တဲ့၊ 

ကဗျာရေးတာပဲ၊ ဒီလောက်ခက်လို့လား၊ ရေးချင်စိတ်ရှိမှ ရေးရမှာလား၊ 

တစ်ချို့ဆရာတွေတောင် ကဗျာတွေ တပြွတ်ပြွတ်မွေးထုတ်နေတာပဲ၊ 

ကျုပ် ကဗျာမရေးဖြစ်တာကြာပြီ၊ ကျုပ် ဒီနေ့တော့ ကဗျာတစ်ပုဒ် ရေးဖြစ်အောင်ရေး...ရေး...၊ 

' .....အလုပ်လုပ်ပါ၊ စာများများရေးပါတဲ့၊ သူက စာရေးတာကို ကုန်ပြေးထမ်းတာမျိုး ထင်နေလားမသိဘူး၊ စိတ်ထဲ ထောင်းခနဲဖြစ်သွားတယ်၊ အုတ်ခဲကောက်ကိုင်ပြီး ဆံပင်ဆွဲ၊ နဖူးကို ထုထည့်လိက်တယ်၊ .....မှတ်ကွာ' တဲ့၊ ဘယ်သူပြောဖူးတဲ့ စကားပါလိမ့်၊ 

ဟစ်ဟော့သီချင်းစာသားတွေလို နားထဲ ဆောင့်ဝင်လာတယ်၊ သိပြီ၊ 

လက်ဖြတ်ကြေး စာပြိုင်ရေးမယ်ပြောဖူးတဲ့ ဆရာကြူးနှစ်ရဲ့ စကားပဲ၊ 

ကဗျာရေးဖြစ်အောင်ရေးမယ်ဆိုတဲ့ ကျုပ်ရဲ့စိတ်တွေ တွန့်သွားတယ်၊ တန့်သွားတယ်၊ဟုတ်တယ်၊

ခြေတတ်နေတဲ့ ဥသ ာယူနိုက်တတ်က ခြေစွာနေတဲ့ ကဗျာရှေ့တန်းတိုက်စစ်မှူး ဆရာမောင်ဖီလာကလည်း ကျုပ်လိုကောင်တွေအတွက် ကဗျာရေးခဲ့ဖူးတာပဲ၊ ဘာတဲ့.....

' အနုပညာဆိုတာ

အမဲလိုက်ခွေးရှေ့က သားကောင်လို

ဗြောင်းဆန်အောင် ရွေ့လျားနေဖို့မှ မဟုတ်တာ

မင်းခါချလိုက်တဲ့ချွေး တစ်စက်တည်းပဲဖြစ်ပစေ

အသံမြည်စေရမယ်တဲ့ ' တဲ့ ၊

ကျုပ် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြစ်မိတယ်၊ တော်ပြီ...တော်ပြီ၊ ဒီနေ့ ကျုပ် ကဗျာရေးဖြစ်အောင် ရေးမယ်ဆိုတဲ့စိတ်ကူးကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပါပြီ။

ဆေးခါး

14.3.2013

1:45 AM ( TDGI)

လက္က်န္မိနစ္ေတြနဲ႔ဘာမဆုိေမွ်ာ္လင္႔ လုိ႔ရတာပဲ

လက္က်န္မိနစ္ေတြနဲ႔ဘာမဆုိေမွ်ာ္လင္႔ လုိ႔ရတာပဲ
ဘုရားစင္ေပၚမွာပူေဇာ္ထားတဲ႔အေမႊးတုိင္ေလးျငိမ္းေတာ႔မယ္
ဘုရား၊တရား၊သံဃာကယ္ေတာ္မူၾကပါဗ်ာ
စကားသံအဆုံးမွာ
အေမႊးတုိင္ထိပ္ကေကြးေကာက္ေနတဲ႔ျပာစေတြေၾကြက်သြားတယ္။
စစ္ကလည္းစစ္မလို႔
ေနရာကလည္းေနရာမလုိ႔

စာအုပ္တစ္အုပ္လုံးမွာလည္းအဆင္မေျပတာေတြခ်ည္းေရးခဲ႔လုိ႔
ဒီေန႔ေနာက္ထပ္စာအုပ္အသစ္တစ္အုပ္ထပ္ျပီးထုတ္ခဲ႔ပါတယ္။
ငါပာာမီးကူးလြယ္တဲ႔ေလာင္စာသုံးမရတဲ႔ေငြစကၠဴ
စစ္ျပီးေခတ္ကလည္း
ဘာမွမျမင္ရတဲ႔ရုပ္ရွင္
ဘာမွမၾကားရတဲ႔သီခ်င္း
အခင္းအက်င္းမရွိတဲ႔ေလာကထဲ
ဘာကုိမ်ားေမွ်ာ္လင္႔လုိ႔ရမွာလဲ။
သံသရာကဘယ္လုိလည္လာမွာလဲ။
အရာရာဟာလဝန္းပမာၾကာပန္းပမာ
ဂ်က္ခ်လုိ႔မရတဲ႔အခန္းထဲကေန
တုိင္းျပည္အတြက္လက္က်န္မိနစ္ေတြနဲ႔
ဘာကုိမ်ားေမွ်ာ္လင္႔လုိ႔ရလည္းဆုိတာ
ေစာင္႔ၾကည္႔လုိက္ပါအုံးမယ္။ ။

ထြဏ္းေသြးအိမ္

ပဲၾကီး

သြားေလသူဆရာဝန္ၾကီးက
စိတ္ခ်ပါရေစ
ငါ႔သားလုိ႔မင္းကုိတဖြဖြမွာတယ္။

သြားဆရာဝန္မင္းက
သြားေတြအေၾကာင္း
ဘယ္ေလာက္သိလည္းငါမသိေပမဲ႔
ကဗ်ာေတြအေၾကာင္း မင္းအမ်ားႀကီးသိတယ္ဆုိတာငါသိတယ္ 

အိပ္ရာေအာက္မွာလြယ္အိပ္ထဲမွာမင္းရင္ထဲမွာကဗ်ာေတြခ်ည္းပဲ။
မင္းအိမ္လာေတာ႔တကယ္ကုိက္မယ္ထင္တဲ႔ေခြးအၾကီးၾကီးကမကုိက္ဘဲျခံေထာင္႔မွာ
ၿငိမ္ေနတဲ႔ေခြးေသးေသးေလးကငါ႔ကုိကုိက္တယ္
မင္းမ်က္လုံးေတြဟာအျမဲေတြေဝလုိ႔
မင္းအေမနဲ႔မင္းညီမေလးကုိမင္းဘာကတိေတြေပးထားတာလဲ
ဘဝဆုိတာမင္းကုတင္ေျခရင္းမွာပုံေနတဲ႔army rum ပုလင္းေတြကုိၾကည္႔
အဲဒီပုလင္းေတြကမင္းအေဖကုိမင္းတုိ႔နဲ႔ျခားပစ္လုိက္တာပဲ
ဒါလည္းမင္းထပ္ေသာက္တယ္။
မင္းမေျပာတာနွစ္ခုရွိတယ္၁။ ခ်စ္ျခင္းေမတၲာ၂။ သြားေတြအေၾကာင္း
မင္းခဏခဏေျပာတာနွစ္ခုရွိတယ္၁။ ပုိတ္ဆံမရွိျခင္း၂။ေဘာ္လုံးပြဲေတြ။
မင္းစီးေနတဲ႔ဆုိင္ကယ္လုိမင္းဘဝကုိေနွးေနွးမသြားနဲ႔
ပဲၾကီးမင္းလက္ေမာင္းကိုမင္းအေမကခုိခ်င္ေနျပီ
မင္းလစာကုိမင္းညီမေလးကလုိခ်င္ေနျပီ
အခုမင္းတုိ႔လမ္းေလးေကာင္းသြားသလုိ
မင္းကုိလည္းဒီထက္ပုိျပီးေကာင္းေစခ်င္တယ္။
မုိးရင္႔ၾကယ္ဆုိတာမုိးေကာင္းကင္ထဲမွာရင္႔က်က္ေနတဲ႔ၾကယ္တစ္စင္းဆုိတာ
စာရြက္ေပၚမွာေရာလက္ေတြ႕ဘဝမွာေရာမင္းလုပ္ျပလုိက္ေတာ႔ ရာဇာ။ ။

ထြဏ္းေသြးအိမ္ 

ကဗ်ာဆရာမုိးရင္႔ၾကယ္ေမြးေန႔ အမွတ္တရ။

ကမၻာႀကီးမွာတိုထားရမဲ့မင္နီေတြ

အလံုးလိုက္ အေထြးလိုက္တီေထြးႀကီး

ဘယ္သူနာမည္နဲ.ရမ္းကားေနပါ.

ငါက  ျပည္သူ

ခုအာဏာရွိသူ

မေႀကတဲ့ကမၻာကိုေခ်ခ်င္သူ

ေအာက္လက္ငယ္သားျဖစ္ေနတဲ့အုပ္စိုးသူ

ငါအခု

ေႀကကြဲ

ငါအခုခံစား

ငါအသံလႊတ္ေတာ္မေရာက္ပဲလမ္းေဘးေရာက္ေနတယ္

ငါတင္တဲ့ေမ်ာက္ငါမလန့္ခ်င္ဘူး

ငါဇာတ္လမ္ကအၿမဲတမ္းဆင္းရဲသားလား

အၿမဲတမ္းေတာ္လွန္ေရးသမားလား

ဘယ္သူေျပာတာမွမခံ

ငါကလူညံ့မဟုတ္။   ။

                  

တိုးေႏွာင္မိုး

၀ါက်တစ္ေၾကာင္းရဲ႕ ခရမ္းေရာင္(၃)

ရြာၿပီဆိုကတည္းက မိုးမွန္းသိတဲ့ေကာင္ပါ
ျမစ္လို ပင္လယ္လို စီးဆင္းမေပးႏိုင္ခဲ့တာက လြဲလို႔

အဓိပတိလမ္း ေရတံမာတန္းမွာ
ခ်စ္သူေတြရဲ႕ မဟာအနမ္းလည္း ရွိဦးမယ္

ေရနံ႔သာမေလး အေဆာင္ေဘးမွာ
ေၾကြခ်င္တဲ့ၾကယ္ ေတးလည္း ရွိဦးမယ္

ႏွစ္ဆယ့္ေလးနာရီ အေဆာင္မွဴးမွာ
ေကာ္ပီမကူးရတဲ့ လက္မွတ္ေတြလည္း ရွိဦးမယ္

စာသင္ခန္းေနာက္ဆံုးတန္းမွာ
ပင္ပန္းလို႔ကို မ၀ႏိုင္တဲ့သူေတြလည္း ရွိဦးမယ္

ညစာစားပြဲနံရံကပ္မွာ
ေမာင္ေနျပာရဲ႕အန္ဖတ္ေတြလည္း ရွိဦးမယ္

ရွဳေထာင့္ကဖီး ကိုထြန္းေမာင္မွာ
အိမ္တေဆာင္မီးတေျပာင္ အေပါင္လက္မွတ္ေတြလည္း ရွိဦးမယ္

န၀င္းသူအေဆာင္၀မွာ
ေတာင္စဥ္ေရမရ တန္းစီေနၾကသူေတြလည္း ရွိဦးမယ္

ေကာက္ညွင္းေႏြး နံနက္ခင္းမွာ
အထြက္က်ဆင္းမဲ့ လယ္ကြက္ေတြလည္း ရွိဦးမယ္

အခန္းနံပါတ္သံုးဆယ့္ေျခာက္မွာ
ဟိုးတုန္းက မီးေတာက္ေတြလည္း ရွိဦးမယ္

ရြာၿပီဆိုကတည္းက မိုးမွန္းသိတဲ့ေကာင္ပါ
ခေရလို စပယ္လို ပြင့္မေပးႏိုင္ခဲ့တာက လြဲလို႔

အကၡရာနဲ႔ ႏိႈး
ေခါင္းေလာင္းကိုေတာ့
ထိုး ခဲ့တယ္။ ။

သုသစ္