မမှီလိုက်တဲ့ ရထား

ထွက်ခွာသွားပြီ ဆိုမှ...

လက်ပြရုံသက်သက်ပဲ ရှိတော့တာပါ

ခြောက်ပစ်မကင်းတာချင်းအတူတူ

ဒီကမ်းခြေကို...

ဘယ်လှိုင်း မှ လာမပုတ်ခဲ့ဘူး။

အလွမ်းဇာတ်ဆို ငို မယ်

အသောဇာတ်ဆို ရယ် မယ်

ဒါပဲ

ဒီလောက်ဆိုရင်ပဲ

ဒီဇာတ်စင်ပေါ်တက်လို့ရပြီ ။

ကိုယ့် ထိုင်ခုံ ကိုယ်ထိုင်

ကိုယ့် ရဟတ် ကိုယ်လှည့်

ကိုယ့် ဖဲ ကိုယ်ချိုး

ကိုယ့် မိုး ကို ကိုယ်တိုင်ရွာပစ်ခဲ့

ဘယ်သူမှ

ဇာတ်ညွှန်းကိုကြိုဖတ်ခွင့်မရကြရှာ။

ကောင်မလေး....ရေ

ကမ္ဘာကြီးလည်နေသရွေ့

ရပ်,နေတယ်လို့ မပြောလိုက်ပါနဲ့ ။

ရထား ထွက်သွားပြီးတဲ့....နောက်

အဲ့ဒီ့ နေ့ကလေ

အဲ့ဒီ့ မိုးတွေ

သည်းသည်းထန်ထန်ရွာခဲ့တယ်....

မဟုတ်လား ။ ။

ဒီ နေ

13-5-2014