အလွမ်းရင့်ရင့်
နွေဆိုတဲ့ နွေပါပဲ
ရိုးတံပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ အလွမ်းရင့်တွေက
အနမ်းမသင့်တဲ့ မျက်ရည်ခြောက်တွေ
အကြိမ်ကြိမ်ခါချ
အထီကျန်ငါ့ဘဝရဲ့
အကျည်းတန်တဲ့ ဈာပနလေ။
ဆည်းဆာအိုကို တပ်မက်
ညဉ့်ငှက်တွေကို ခင်မင်
ကြယ်စင်တွေနဲ့ လမင်းလည်း
ငါ့သီချင်းတွေနဲ့ နားညည်းနေရော့။
အသားတကျပါပဲ
စံပယ်တင်တဲ့ ကျစ်ဆံပြီးလေးရယ်
နံ့သာခိုတဲ့ ပါးပြင်မို့မို့ရယ်
နှင်းဆီပန်တဲ့ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာရယ်
ကြယ်စင်ခတဲ့ မျက်ရည်တွေပေါ့
(ငါရင်ထဲမှာ)
ရွှင်မြူကခုန်နေလိုက်ကြတာ
နေမင်းကြီးတောင်
အထွက်အမ်းနေသေးတော့။
ဒီလိုနဲ့
ဒီတနွေတခင်းလည်း
ကြွင်းတဲ့အားအင်ကဖြစ်ကညစ်နဲ့
မိန်းကလေးရေ …….
ငါလွမ်းရစ်ရဦးမှာပေါ့ကွယ်။
လွင်
