ရှင်မရေ ....
ငါ ... ခရီးထွက်ရမယ်
အမျိုးသားမီးရှူးတန်ဆောင်ကြီးမငြိမ်းဖို့အတွက်
ငါဟာ
လောင်စာဖြစ်ချင်လဲ ဖြစ်လိမ့်မယ် ...
ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းမငိုပါနဲ့ ။
ငါ့ရှေ့က
ပေးဆပ်နှင့်သူတွေအတွက်
တို့တွေ ...
အားနာဖို့သင့်တယ် ။
ဓမ္မစကူးတွေဖွင့်ဖို့ ရံပုံငွေလိုနေတယ်တဲ့ ...
အပူပါနဲ့ ညီနောင်တို့ရယ် ....
ကျုပ်တို့မှာ စပွန်ဆာ ...
ဘတ်ဂျက်မရှိပေမယ့်
အိမ်ထောင်ဦးလက်စွပ်ကလေးရှိပါသေးတယ် ။
တို့သားသမီးတွေ
နောင်ရေးအတွက်
အမျိုးသားရေးတိုက်ပွဲကြီးမှာ
ရှယ်ယာဝင်လိုက်ကြတာပေါ့ ရှင်မရယ် ။
အမျိုးသားရေးသမားဆိုတာ
ထိုင်မသိမ်း၊ ယောပုဆိုးနဲ့
လူတောတိုးရမယ့်အရေး
သေရမှာထက်တွေးကြောက်တဲ့သူတွေ
လူမြင်ကွင်းမှာ လက်ခုပ်တီးခံရဖို့ထက်
ကွယ်ရာမှာ အဖမ်းခံလိုက်ရတာက
ငါတို့ကိုယ်တိုင်ရွေးတဲ့လမ်းပါ ။
မြန်မာတွေရဲရဲတောက်တယ်ဆိုတာ
ပန်းတွေနဲ့ ပေါက်ခဲ့ရတာမဟုတ်ဘူး
သမိုင်းနံရံမှာ နှလုံးသားတွေနဲ့ပစ်ပေါက် ....
သွေးတွေ ...
သွေးတွေနဲ့ လမ်းဖောက်ခဲ့ရတာ ။
မိုးစက်နီ
ဇူလိုင် ၂၅၊ ၂၀၁၃ ခုနှစ်။
